Αρχική σελίδαΚαλάθι αγορώνΣτοιχεία πελάτη


ΤΗΛΕΦΩΝΟ

Τηλέφωνο ονομάζουμε τη συσκευή που επιτρέπει τη μεταφορά της ομιλίας του ανθρώπου σε μεγάλες αποστάσεις, χρησιμοποιώντας καλώδια ή ασύρματα με ηλεκτρομαγνητικά κύματα που κυκλοφορούν στην ατμόσφαιρα. Το τηλέφωνο ανακαλύφθηκε από τον Αμερικανό φυσικό Αλεξάντερ Γκράχαμ Μπέλλ το 1876. Η πρώτη συσκευή περιελάμβανε μια ελαστική μεμβράνη από σίδηρο η οποία βρισκόταν μπροστά από έναν ηλεκτρομαγνήτη (ένα κομμάτι μαλακού σιδήρου μακρόστενου σχήματος περιτυλιγμένο με ένα καλώδιο το οποίο γίνεται μαγνήτης μόλις περάσει ηλεκτρικό ρεύμα μέσα από το καλώδιο.) Η συσκευή αυτή η που ονομαζόταν πομπός, ενωνόταν με ένα μακρύ καλώδιο με μία άλλη πανομοιότυπη συσκευή που ονομαζόταν δέκτης. Το όλο σύστημα έπαιρνε ρεύμα από μία μπαταρία και όταν πλησίαζε κάποιος το στόμα του και μιλούσε στον πομπό μπορούσε να ακούσει τη φωνή του όποιος βρισκόταν κοντά στον δέκτη. Τα πρώτα πειράματα έγιναν με καλώδια λίγων μέτρων μέσα στα εργαστήριο του Μπελλ, αλλά πολύ σύντομα ήταν δυνατή η επικοινωνία σε απόσταση πολλών χιλιομέτρων με μία συσκευή που διέθετε και πομπό και δέκτη, με αποτέλεσμα να μπορούν να μιλήσουν και να ακούσουν και οι δύο χρήστες. Πριν από την εφεύρεση αυτή προηγήθηκαν μια σειρά από δοκιμές διαφόρων άλλων, όχι ιδιαίτερα επιτυχημένων συσκευών για επικοινωνία από απόσταση. Το τηλέφωνο με σωλήνες, το τηλέφωνο με σχοινί και μεμβράνες, το πρώτο ηλεκτρικό τηλέφωνο το 1854 του Μπουρσέλ, το τηλέφωνο του Ράις το 1861. Το τηλέφωνο του Μπέλλ βελτιώθηκε από τον Χίγκες με την κατασκευή μικροφώνου που περιλάμβανε μικρή ράβδο από άνθρακα, οποία είχε γύρω της δύο στρώματα από φτιαγμένα από άνθρακα επίσης. Η επόμενη βελτίωση στο μικρόφωνο έγινε από τον Άντερ, ο οποίος πρόσθεσε κόκκους άνθρακα αντί για ολόκληρα κομμάτια και έφτιαξε τα γνωστά μέχρι σήμερα μικρόφωνα άνθρακα. Ακουστικό ονομάζουμε το μέρος του τηλεφώνου που μετατρέπει τις ταλαντώσεις του ηλεκτρικού ρεύματος σε ήχο. Στις πρώτες συσκευές τηλεφώνων ήταν μακριά από το μικρόφωνο, αλλά πολύ σύντομα ενοποιήθηκαν σε μία συσκευή που ονομάστηκε μικροτηλέφωνο. Εκτός από τα ηλεκτρομαγνητικά τηλέφωνα υπάρχει και μία άλλη κατηγορία, τα πιεζοηλεκτρικά τηλέφωνα. Στα πιεζοηλεκτρικά τηλέφωνα πάνω στη μεμβράνη του μικροφώνου και του ακουστικού υπάρχουν συγκολλημένα τετραγωνικά πλακίδια από κρυστάλλους (π.χ. από άλατα Σενιέτ). Ο ήχος ταλαντώνει τη μεμβράνη και τα πλακίδια και το ρεύμα που παράγουν τα πλακίδια κατάλληλα ενισχυμένο μεταφέρεται στο ακουστικό όπου γίνεται η αντίστροφη διαδικασία: τα πλακίδια και η μεμβράνη ταλαντώνονται με την ίδια συχνότητα και αναπαράγουν τον αρχικό ήχο. Τα τελευταία χρόνια έχει προστεθεί και μία άλλη δυνατότητα στα τηλέφωνα, η δυνατότητα εκτός από τον ήχο να μεταφέρουν και την εικόνα αυτών που συνομιλούν. Τα τηλέφωνα αυτά ονομάζονται τηλεοπτικά τηλέφωνα ή εικονοτηλέφωνα. Στην ουσία είναι ένας συνδυασμός του τηλεφώνου με την τηλεόραση, μιας και περιλαμβάνει εκτός από τα γνωστά εξαρτήματα και οθόνη και δέκτη τηλεόρασης. Το μέγεθος της οθόνης αρχικά ήταν μία μέχρι δύο ίντσες (μέχρι 5 εκατοστά περίπου) αλλά σήμερα μπορούμε να συναντήσουμε τηλέφωνα με πολύ μεγαλύτερες οθόνες. Ο τύπος της οθόνης είναι αυτή των υγρών κρυστάλλων (LCD) λόγω του ελάχιστου πλάτους που έχουν σε σχέση με τις κλασικές οθόνες καθοδικού σωλήνα. Η εξέλιξη των τηλεοπτικών τηλεφώνων σταμάτησε στην ουσία από τότε που χρησιμοποιήθηκε ο ηλεκτρονικός υπολογιστής στις τηλεπικοινωνίες με τις απεριόριστες δυνατότητες που παρέχει στο χρήστη.

Σχετικά Προϊόντα


 

ΣΥΝΔΕΣΗ ΠΕΛΑΤΗ

E-MAIL:
ΚΩΔΙΚΟΣ:
TORUS SHOP@web engine