Αρχική σελίδαΚαλάθι αγορώνΣτοιχεία πελάτη


ΤΗΛΕΓΡΑΦΟΣ

 

Τηλέγραφος ονομάζεται το μηχάνημα που μας επιτρέπει την επικοινωνία σε μεγάλες αποστάσεις χρησιμοποιώντας ένα συγκεκριμένο κώδικα.

Ο πρώτος ηλεκτρικός τηλέγραφος κατασκευάστηκε από τον Μορς το 1843. Μέχρι την ανακάλυψη του ο άνθρωπος έκανε πολλές προσπάθειες για να εξασφαλίσει την επικοινωνία από μεγάλες αποστάσεις. Αρχικά χρησιμοποίησε τον καπνό, την φωτιά, τους χτύπους από διάφορα τύμπανα (ταμ-ταμ) κλπ.

Το 2ο π.χ. αιώνα ο Πολύβιος χρησιμοποίησε φωτεινά σήματα για τη μετάδοση γραμμάτων. Τον 4ο μ.Χ. αιώνα ο Αινείας ο Τακτικός επινόησε ένα σύστημα με δύο όμοια δοχεία τοποθετημένα σε απόσταση και ένα δαυλό. Τα δοχεία αυτά είχαν μια όμοια τρύπα στο κάτω μέρος τους και ήταν γεμισμένα με το ίδιο υγρό (συνήθως νερό). Όταν ήθελαν να μεταδώσουν από τον ένα σταθμό στον άλλο ένα σύνθημα, σήκωναν τον αναμμένο δαυλό σαν σύνθημα για το ξεκίνημα και άνοιγαν ταυτόχρονα τις δύο τρύπες στα δοχεία, τα οποία άρχιζαν να αδειάζουν. Με το κατέβασμα του δαυλού τα δοχεία σταματούσαν να αδειάζουν και η ποσότητα του νερού που απέμενε μέσα στα δοχεία σήμαινε και ένα προκαθορισμένο μήνυμα, ένα από μια σειρά μηνυμάτων πολύ συγκεκριμένων και όμοιων σε όλους τους σταθμούς. Οι Ρωμαίοι για το σκοπό αυτό είχαν χτίσει περίπου 1200 πύργους μόνο στην Ιταλία και πάρα πολλούς άλλους σε άλλες χώρες, από τους οποίους με δαυλούς μετέδιδαν με μεγάλη ταχύτητα τα συνθήματα συνεννόησης μεταξύ τους.

Αργότερα στο Βυζάντιο συγκροτήθηκε ένα οργανωμένο σύστημα από σκοπιές - παρατηρητήρια, οι «βίγλες», για την επικοινωνία στην αχανή αυτοκρατορία.

Γύρω στο 1793 ο Γάλλος επιστήμονας Σαπ ανακάλυψε ένα οπτικό σύστημα με πανιά τοποθετημένα σε ψηλά μέρη, με τα οποία κατάφερε να ενώσει επικοινωνιακά 29 πόλεις της Γαλλίας με μεγάλη επιτυχία.

Η απλούστερη τηλεγραφική συσκευή με σύρμα αποτελείται από μία ηλεκτρική πηγή (μπαταρία), έναν πομπό χειριστήριο και ένα δέκτη για να λαμβάνει τα ηλεκτρικά σήματα και να τα καταγράφει για ανάγνωση. Ο δέκτης αποτελείται από έναν ηλεκτρομαγνήτη, ο οποίος μόλις περάσει το ηλεκτρικό ρεύμα έλκεται και πιέζει την άκρη ενός μοχλού πάνω σε μια χάρτινη ταινία. Στην άκρη του μοχλού είναι τοποθετημένη μια ακίδα με μελάνη, ο οποία αφήνει ένα σημάδι πάνω στην χάρτινη ταινία που περιστρέφεται. Ανάλογο με τη χρονική διάρκεια του ρεύματος είναι και το σημάδι πάνω στη χάρτινη ταινία. Μικρή διάρκεια έχει σαν αποτέλεσμα να γραφτεί μια τελεία και μεγάλη διάρκεια έχει σαν αποτέλεσμα μια παύλα. Ο συνδυασμός πολλών τέτοιων ακολουθιών με παύλες - τελείες αποτελούν το κωδικοποιημένο σήμα. Τα σύγχρονα τηλεγραφικά μέσα έχουν εξελιχθεί πάρα πολύ. Τα τηλέτυπα και τα τέλεξ εξασφαλίζουν σήμερα την αυτόματη σύνδεση των συνδρομητών, τη μετάδοση μεγάλων κειμένων και πολλών ταυτόχρονα με πολύ μεγάλη ταχύτητα, καθώς και τη μετάδοση φωτογραφιών και εικόνων από τη μια άκρη του πλανήτη στην άλλη. Η τηλεγραφία πλέον υποστηρίζεται από ηλεκτρονικούς υπολογιστές, από ασύρματα δίκτυα που επικοινωνούν με κεραίες και δορυφόρους και μπορούν να πετύχουν τεράστιες ταχύτητες με άριστη ποιότητα.

 

 Υπάρχουν διαφόρων ειδών τηλέγραφοι:

 

  • Ο Οπτικός τηλέγραφος (με φωτιά) που ήταν σε μεγάλη χρήση στην Αρχαία Ελλάδα. Για τη μετάδοση των μηνυμάτων χρησιμοποιούνταν το σύστημα της πυρσείας, δηλ. η χρήση φωτεινών αναμεταδοτών που ήταν τοποθετημένοι στις βουνοκορφές. Αυτός ο τρόπος επικοινωνίας με τα φωτεινά σήματα, που εξελίχθηκε αργότερα, ήταν γνωστός σαν φρυκτωρία και αναφέρεται από τους Ευριπίδη, Αριστοφάνη και Θουκυδίδη.

 

  • Ο Υδραυλικός τηλέγραφος. (με την χρήση πανομοιότυπων δεξαμενών Νερού). Στους σηματοδοτικούς σταθμούς υπήρχαν δύο πανομοιότυποι κάδοι κυλινδρικής μορφής γεμάτοι με νερό μέχρι το ίδιο επίπεδο. Στην βάση τους είχαν και από μια βρύση ίδιας διαμέτρου, ώστε όταν έτρεχε το νερό η ροή του να ήταν η ίδια και στους δύο κάδους. Πάνω στο νερό του κάθε κάδου επέπλεε ένα ξύλινο ραβδί που ήταν κάθετα στηριγμένο σε έναν κυλινδρικό φελλό, που είχε διάμετρο λίγο μικρότερη από την αντίστοιχη των δοχείων. Το ραβδί ήταν χωρισμένο σε παράλληλους κύκλους που είχαν απόσταση περίπου 6 εκατοστών μεταξύ τους. Στα κενά αυτών των κύκλων ήταν σημειωμένες διάφορες κωδικοποιημένες πληροφορίες, στρατιωτικής κυρίως φύσης, οι ίδιες και στους δύο κάδους. Όταν επρόκειτο να μεταδοθεί ένα μήνυμα, ειδοποιούσαν για την πρόθεσή τους τον επόμενο σταθμό υψώνοντας έναν πυρσό. Μόλις ο απέναντι σταθμός απαντούσε ότι έλαβε το σήμα, υψώνοντας κι αυτός πυρσό, ο πομπός ύψωνε τον πυρσό του και πάλι και άνοιγαν και οι δύο, τις βρύσες να τρέξουν ταυτόχρονα. Όταν το ραβδί, καθώς κατέβαινε, έφθανε στο μήνυμα που ήθελαν να μεταδώσουν στα χείλη του κάδου, τότε ο πομπός χαμήλωνε τον πυρσό και έκλεινε τη βρύση του. Ο λήπτης έκλεινε κι αυτός τη δική του βρύση. Τα μηνύματα έφθαναν και στους δύο σταθμούς στο ίδιο σημείο.

 

  • Ο Ηλεκτρικός τηλέγραφος. Με την ανακάλυψη του ηλεκτρισμού εμφανίζεται ο τηλέγραφος του Morse. Είναι ένα μέσο που έφερε επανάσταση στις τηλεπικοινωνίες γιατί ήταν πολύ ταχύτερο και πολύ πιο αξιόπιστο από όλα τα προηγούμενα. Ο τηλέγραφος δημιουργεί ηλεκτρικές μεταβολές που προκαλούνται από τον αποστολέα. Οι μεταβολές μεταφέρονται στον αποδέκτη όπου και μετατρέπονται σε κατανοητά σήματα.

 

Σχετικά Προϊόντα


 

ΣΥΝΔΕΣΗ ΠΕΛΑΤΗ

E-MAIL:
ΚΩΔΙΚΟΣ:
TORUS SHOP@web engine