Αρχική σελίδαΚαλάθι αγορώνΣτοιχεία πελάτη


ΒΑΡΚΑ

Ο κορμός του δέντρου που ο προϊστορικός άνθρωπος έσπρωχνε με την παλάμη του χεριού του, την οποία χρησιμοποιούσε σαν κουπί, έχει πολύ λίγα κοινά σημεία με τα σημερινά πλοία. Ένα όμως είναι το κοινό στοιχείο που μοιράζεται η μικρότερη βάρκα με το μεγαλύτερο υπερωκεάνιο: το σκάφος του ή κουφάρι, το κοίλο τμήμα του που επιπλέει. Η εφεύρεση του οχήματος που επιπλέει είναι τόσο σπουδαία για τις θαλάσσιες μεταφορές όσο ο τροχός για τις χερσαίες μεταφορές.

Οι κύριοι σταθμοί στην ιστορία των θαλάσσιων μεταφορών είναι τρεις:

  • Το κουπί,
  • Το πανί και
  • Η μηχανή

Οι πανάρχαιες κρητικές και αιγυπτιακές παραστάσεις πλοίων από το 3000 π.χ., δίνουν την εντύπωση πως τα πλοία που διέθεταν ήταν πολύ μεγάλα, γιατί είχαν 20 κωπηλάτες και μετέφεραν σαν φορτίο αρκετά βόδια. Τα πλοία της αιγυπτιακής αυτοκρατορίας είχαν μόνο ένα κατάρτι που έμοιαζε με ανάποδο V και αποτελούνταν από δύο λεπτούς κοντούς κορμούς δεμένους μαζί ψηλά και στηριγμένους με ένα πολύπλοκο σύστημα σκοινιών πάνω στο κατάστρωμα. Οι Αιγύπτιοι σήκωναν το τετράγωνο πανί τους στην κορυφή αυτού του καταρτιού. Αυτά τα πλοία διέθεταν μακριά κουπιά που τα χειρίζονταν έμπειροι κωπηλάτες που στέκονταν όρθιοι. Αυτό δείχνει πως τα αιγυπτιακά πλοία είχαν αρχικά επινοηθεί για να πλέουν στο ποτάμι, γιατί κανείς δεν μπορεί να σταθεί όρθιος και να χειριστεί κουπί στη ανοιχτή ταραγμένη θάλασσα.

Και οι Φοίνικες που ήταν θαυμάσιοι θαλασσοπόροι, είχαν βελτιώσει και τελειοποιήσει το πλοίο. Σίγουρα δεν θα είχαν καταφέρει να ταξιδέψουν μακριά από τη Βαλτική Θάλασσα, αν δε διέθεταν ένα ανωτέρου επιπέδου πλοίο και δε διέθεταν συνδυασμό κίνησης με κουπιά και πανιά, γιατί δεν θα μπορούσαν να καλύψουν τεράστιες αποστάσεις μόνο με τη δύναμη των χεριών τους. Οι Φοίνικες στην αρχή είχαν το ίδιο περίεργο κατάρτι με τους Αιγύπτιους. Μερικές φορές χρησιμοποιούσαν δύο πανιά, το ένα δεξιά και το άλλο αριστερά από το κατάρτι. Τελικά επικράτησε η λύση του ενός μεγάλου πανιού γιατί ήταν πιο απλή και εξίσου αποδοτική με τα δύο πανιά.

Πριν οι Έλληνες κατοικήσουν στο νότιο τμήμα της Βαλκανικής χερσονήσου και μεγαλουργήσουν, οι Κρήτες γνώριζαν στην εντέλεια να κατασκευάζουν πλοία και ήταν θαυμάσιοι ναυτικοί. Τα πρώτα ελληνικά πλοία ήταν τα ομηρικά. Αυτά ήταν χωρίς κατάστρωμα και είχαν για πλήρωμα από 50 μέχρι 120 άντρες και κωπηλατούσαν όλοι εκτός, από τον αρχηγό τους. Τα πλοία αυτά ονομάζονταν «μέλανοι» ή «κοίλα». Αν είχαν μια σειρά κουπιών ονομάζονταν «μονήρεις», και χρησιμοποιούνταν περισσότερο για μεταφορά πολεμιστών από ένα τόπο σε ένα άλλο. Αν είχαν δύο σειρές κουπιών ονομάζονταν «διήρεις» και αν είχαν τρεις ήταν οι γνωστές μας «τριήρεις», που έμειναν στην ιστορία για τις άριστες πολεμικές τους δυνατότητες.

Οι Ρωμαίοι αν και ξεπερνούσαν τους Έλληνες σε πολλούς τομείς, άργησαν πολύ να αποκτήσουν αξιόλογη ναυτική δύναμη. Περισσότερο προτιμούσαν να κατασκευάζουν μεγάλα πλοία, τα οποία μπορούσαν να μεταφέρουν μέχρι 275 επιβάτες και όλα τα απαραίτητα εφόδια για αυτούς. Η κίνηση τους γινόταν με συνδυασμό κουπιών και πανιών και είχαν στερεωμένο μπροστά ένα έμβολο για να τρυπούν τα αντίπαλα πλοία στις ναυμαχίες. Στη μυτερή πλώρη τους έφτιαχναν επίσης και μια πλατιά εξέδρα που έμοιαζε με πύργο. Από αυτόν οι ρωμαίοι στρατιώτες πηδούσαν πάνω στα εχθρικά σκάφη που ήθελαν να κυριεύσουν.

Λίγα είναι τα στοιχεία που έχουμε για τα πλοία της βόρειας Ευρώπης και αυτά προέρχονται κυρίως από τις σφραγίδες κάποιων ναυτικών πόλεων που είχαν σαν σήμα τους κάποιο πλοίο. Τα πλοία αυτά διέθεταν πανιά και ήταν εμπορικά και ψαράδικα, ήταν μικρά και καλά κατασκευασμένα, αλλά δεν μπορούσαν να διανύσουν μεγάλες αποστάσεις. Τα πλοία του βορρά στηρίζονταν περισσότερο στον άνεμο για την κίνηση τους, παρά στη μυϊκή δύναμη. Τα κουπιά τα χρησιμοποιούσαν μόνο σε περίπτωση ανάγκης. Τα πανιά που χρησιμοποιούσαν ήταν τετράγωνα, είχαν ένα τιμόνι δεξιά και ένα αριστερά στο πίσω μέρος τους και είχαν μόνο ένα κατάρτι. Την ίδια περίοδο στη Μεσόγειο άρχισαν να χρησιμοποιούν και ένα δεύτερο μικρό κατάρτι στην πλώρη, το οποίο με ένα μικρό πανί έδινε μεγαλύτερη ευστάθεια και μεγαλύτερη ευκολία στους ελιγμούς.

Πολύ ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα πλοία των Σκανδιναβών που ήταν θαλασσοπόροι από πολύ παλιά. Τα καράβια τους ήταν διαφορετικά από τα άλλα, με ομοιόμορφη πλώρη και πρύμη, χρησιμοποιούσαν ένα κουπί για τιμόνι και είχαν ένα τετράγωνο και διακοσμημένο πανί. Τα πρώτα από αυτά τα πλοία που ανήκαν στους Βίκινγκς, ανακαλύφθηκαν στη βόρεια Δανία το 1860. Κατασκευάστηκαν από τον 8ο αιώνα και το εκτόπισμά τους ήταν μεγαλύτερο από 30 τόνους. Τα πλοία των Βίκινγκς είχαν ένα κατάρτι στο κέντρο της πλώρης με ύψος 3 μέτρα περίπου. Τα καλύτερα πλοία που έφτιαξαν ονομάζονταν «ντράκαρ», τα οποία ήταν πολύ ελαφριά και μπορούσαν να πλέουν σε πολύ ταραγμένη θάλασσα. Μπορούσαν να πλέουν με άνεση στα βαθιά νερά και ήταν πολύ ευέλικτα με το βαρύ τιμόνι που είχαν στο δεξί μέρος της πρύμης, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις ναυμαχίας. Με το πλοίο αυτό οι Νορβηγοί ταξίδεψαν σε όλο το γνωστό τότε κόσμο. Ένα άλλο πλοίο που γεννήθηκε στη Σκανδιναβία ήταν το καγιάκ, το τελειότερο και ασφαλέστερο μονοθέσιο πλοίο που κατασκευάστηκε ποτέ.

Τα καγιάκ των Εσκιμώων αποτελούνται από ένα ελαφρύ ξύλινο σκελετό σκεπασμένο με δέρμα φώκιας. Στη μέση έχουν μια τρύπα στην οποία κάθεται ο επιβάτης, ο οποίος είναι από τη μέση και κάτω μέσα στο σκάφος με το υπόλοιπο κορμί του έξω. Το σώμα του ανθρώπου εφαρμόζει και γίνεται ένα με το σκάφος, και έτσι μπορεί να αψηφήσει κάθε καιρό την ώρα που ταξιδεύει.

 

ΣΥΝΔΕΣΗ ΠΕΛΑΤΗ

E-MAIL:
ΚΩΔΙΚΟΣ:
TORUS SHOP@web engine